اختيار هر مؤمنى بعد از من على ، سپس پسرم حسن ، سپس پسرم حسين ، سپس نه نفر از فرزندان پسرم حسين ، يكى پس از ديگرى ، كه قرآن با آنان و آنان با قرآنند . نه آنها از قرآن جدا مىشوند و نه قرآن از ايشان جدا مىشود تا بر سر حوض بر من وارد شوند » . همهء حاضرين ( در مجلس مناشده ) گفتند : آرى به خدا قسم ، همهء آنچه گفتى دقيقا شنيديم و حاضر بوديم . و بعضى گفتند : اكثر آنچه گفتى حفظ كردهايم ولى همهاش را به ياد نداريم ، ولى اينان كه همهاش را به ياد دارند منتخبين و افاضل ما هستند . امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : راست گفتيد . همهء مردم در حفظ و به ياد داشتن يكسان نيستند . قسم مىدهم آنان را كه اين مطلب را از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به ياد دارند كه به پا خيزند و بازگو كنند . در اينجا زيد بن ارقم و براء بن عازب و ابو ذر و مقداد و عمار گفتند : ما شهادت مىدهيم كه سخن پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را به ياد داريم كه بر منبر ايستاده بود و تو در كنار او بودى و مىفرمود : اى مردم ، خداوند به من دستور داده كه معرفى كنم امام شما را و آنكه بعد از من در ميان شما قائم خواهد بود و وصى خود و جانشينم را ، و آن كسى كه خداوند در كتابش اطاعت او را بر مؤمنين واجب كرده و اطاعت او را قرين اطاعت خود و اطاعت من نموده ، و شما را در قرآن به ولايت او دستور داده است . من در اين باره - از ترس اهل نفاق و تكذيبشان - به پروردگارم مراجعه كردم ، ولى مرا ترسانيد كه بايد اين رسالت را برسانم و گر نه مرا عذاب مىكند . اى مردم ، خداوند در كتابش شما را به نماز امر كرده و من آن را برايتان بيان نمودم ، و به زكات و روزه و حج دستور داده كه آن را هم براى شما بيان و تفسير نمودم ، و به ولايت دستور داده و من شما را شاهد مىگيرم كه ولايت مخصوص اين شخص است - و حضرت دست مبارك را بر على بن ابى طالب عليه السّلام قرار دادند - و سپس براى دو پسرش بعد از او ، و سپس براى اوصياء از فرزندانشان بعد از آنهاست . آنان از قرآن جدا نمىشوند و قرآن از آنان جدا نمىشود تا بر سر حوضم بر من وارد شوند . اى مردم ، پناه و امامتان بعد از خودم و ولىّ و هدايت‌كنندهء شما را برايتان بيان كردم